En de flop komt AQ3r. En je denkt ik zit gebakken met mijn paartje vrouwen. Preflop 3bette jij en callde je aggressieffe opponent slechts, dus je gaat er volledig vanuit dat je wint. Na zijn raise, schuif je dan ook vrolijk het balkje naar rechts tot dat deze niet verder kan. Je bent all in. Ervanuitgaande dat je leven weer met een dikke BI verrijkt is, klik je verder op de andere tafels die je aandacht vragen. Maar op het moment dat je routineus je AJo UTG weg wil leggen, komt ineens het altijd pijnlijke bericht dat je te weinig chips hebt om op die andere tafel verder te spelen. In een split second realiseer je dat QQ dus toch niet goed genoeg was. Gefrustreerd haal je de nieuwe replayer op Pokerstars te voorschijn om te zien op wat voor fantastische manier je nu weer genaaid bent. En wat blijkt. Niks geen zuiguit op de rivier - Nederlandse termen klinken zoveel romantischer. Hij had gewoon twee azen in zijn hand. En niet jouw leven, maar dat van jojohny0021 uit Taiching is met een volle BI verrijkt. Grmpfl.

'Variance is een bitch', las ik ooit op het forum van PC en pakkender kan dat begrip eigenlijk niet worden samengevat. Variance is een bitch. En wat in mijn ogen nog veel frustrerender is dan uitgezogen worden, is keer op keer tegen een net iets betere hand aan te kijken. KK tegen AA, flush over flush, set over set. You know the deal. Goed. Variance is dus een teef - zeg nou zelf, dat klinkt toch veel mooier. Zaak is, zoals al zo vaak gezegd, om je A-spel te blijven spelen. Nou was dat voorheen, om het zacht uit te drukken, niet één van mijn sterkste punten. Ik was beduidend beter in tilten. Heel hard tilten. Bijzonder hard tilten. En zoals in een van de vorige posts al naar voren kwam, was dat niet echt voordelig voor mijn bankroll. Toen de eerste paar van bovenstaande situaties zich hadden voorgedaan, was ik dan ook erg beniewd hoe ik er nu - in het kader van de eerder genoemde discipline - mee om zou gaan. En daar was ik eigenlijk erg over te spreken. Of ik gedurende al die handjes echt mijn A-spel heb gespeeld weet ik niet, maar toch zeker mijn B-spel. Daar waar ik me voorheen zo rond de V of de W bevond. Hoewel dat misschien raar klinkt voor een sessie waarin je ruim 6 BI's verliest in een krappe 2 uur - een $/Hour van -98$ - was dit in mijn ogen de meest hoopgevende sessie tot nu toe, op de weg naar beheersing van het spelletje en de hogere limieten.

En ergens tussen de binnenkomst van Rusland en Australië in de buitengewoon langdradige openingsceremonie van de OS 2008, zat ik ook al een keer met azen tegen koningen, dus misschien is die teef al weer van mijn pokerlaken verdwenen.

Tim